Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/10853 · K. 2021/12617
YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi E. 2020/10853 K. 2021/12617

E. 2020/10853K. 2021/1261729 Haziran 2021
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

" " MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesi uyarınca temel cezanın 5 yıl olarak belirlenmek suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinde eyleme uyan ve yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesinde ceza miktarının Üç yıldan yedi yıla kadar hapis olarak belirlendiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2020/10853 E. , 2021/12617 K. " " MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesi uyarınca temel cezanın 5 yıl olarak belirlenmek suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinde eyleme uyan ve yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesinde ceza miktarının Üç yıldan yedi yıla kadar hapis olarak belirlendiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının beş yıldan on yıla kadar hapis olarak değiştirildiği, ancak suç tarihinin 13/01/2007 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesinde yer alan Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur. şeklindeki düzenleme karşısında, sanık lehine olarak değişiklik öncesi ceza miktarı göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

E. 2020/5593 · K. 2021/2778

18 Şubat 2021

YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

E. 2021/3147 · K. 2021/20754

30 Aralık 2021

YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

E. 2020/8029 · K. 2021/11081

10 Haziran 2021

YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

E. 2020/9564 · K. 2021/10931

9 Haziran 2021

YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

E. 2020/10042 · K. 2021/11254

14 Haziran 2021

YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

E. 2020/10725 · K. 2021/12066

23 Haziran 2021