Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/3013 · K. 2021/2006
YargıtayYargıtay 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi E. 2020/3013 K. 2021/2006

E. 2020/3013K. 2021/20066 Nisan 2021
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

" " Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Soruşturma izni ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili durma süreleri dikkate alındığında zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği gözetilerek yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "Kazanç" sözcüğünün "Menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren...

Karar Metni

9. Ceza Dairesi 2020/3013 E. , 2021/2006 K. " " Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Soruşturma izni ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili durma süreleri dikkate alındığında zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği gözetilerek yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "Kazanç" sözcüğünün "Menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumu bu değişiklik nazara alınıp değerlendirilmeden ve teşdiden ceza tayin edildiğine ilişkin bir ibareye de yer verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, 2-Karar başlığında suç tarihinin 31/12/2005 yerine 01/01/2004 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-(c) maddesine muhalefet edilmesi, 3-Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 9. Ceza Dairesi

E. 2020/6085 · K. 2021/2151

13 Nisan 2021

YargıtayYargıtay 9. Ceza Dairesi

E. 2020/8435 · K. 2021/1217

10 Mart 2021

YargıtayYargıtay 9. Ceza Dairesi

E. 2021/144 · K. 2021/2633

27 Mayıs 2021

YargıtayYargıtay 9. Ceza Dairesi

E. 2020/6262 · K. 2021/624

16 Şubat 2021

YargıtayYargıtay 6. Ceza Dairesi

E. 2020/10484 · K. 2021/16334

26 Ekim 2021

YargıtayYargıtay 9. Ceza Dairesi

E. 2020/7178 · K. 2020/1467

13 Ekim 2020