Kira Süresinin Sonunda Tahliye

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E.1993/4 K.1994/1 T.28.1.1994 R.Gazete No. 21904 R.G. Tarihi: 13.4.1994 TAHKİM SÖZLEŞMESİ TARAFLAR, TAHKİM SÖZLEŞMESİ VEYA ŞARTINDA HAKEMLERİN, UYUŞMAZLIĞI MADDİ HUKUK KURALLARINA GÖRE ÇÖZÜMLEMELERİNİ ÖNGÖRDÜKLERİ TAKTİRDE, HAKEMLERİN BU KURALLAR ÇERÇEVESİNDE KARAR VERMEK ZORUNDA OLDUKLARINDAN, AYKIRI KARAR VERMEK TEMYİZ NEDENİ OLUŞTURUR. Yargıtay Onbeşinci Hukuk Dairesi Başkan ve Üyeleri 3/5/1993 günlü bir kararla; hakem kararlarına ilişkin temyiz nedenlerinin HUMK.'nun 533 üncü maddesinde sayılan usul kurallarıyla sınırlandırıldığı ve hakem kararının hiçbir zaman maddi hukuka uygunluğunun incelenemeyeceği şeklinde Daire kararları bulunduğu gibi bunun aksine, tahkim sözleşmesi veya şartında uyuşmazlığın; "Türk Maddi Hukuk kurallarına göre çözümleneceği" öngörülmüş ise, bu durumda hakemlerin verdiği kararların maddi hukuka uygun bulunması gerektiği, aksi halde kendilerine verilmiş yetkinin dışına çıkmış sayılacaklarından HUMK.nun 533 üncü maddesinin 3 üncü bendi uyarınca kararın maddi hukuka uygunluğu bakımından incelenip, yasaya aykırılık saptandığında bozulmasına ilişkin Daire kararlarının da mevcut olduğu, uygulamada bu görüşlerden herhangi biri üzerinde oybirliği sağlanamadığı ve farklı kararların verilmesi halinin önlenemediği ileri sürülerek, içtihadı birleştirme yolu ile farklı uygulamanın giderilmesi istenmiştir. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 45/2 maddesi uyarınca, konuyu inceleyen Birinci Başkanlık Kurulu'nca 17/6/1993 gün ve 23 sayılı kararla, Onbeşinci Hukuk Dairesinin uyuşmazlık konusu ile ilgili kararları arasında aykırılık bulunduğu sonucuna varılarak, bu aykırılığın Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesine karar verilmiştir. 28/1/1994 günü toplanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunda Raportör Üye'nin açıklamaları dinlenerek, öncelikle Daire kararları arasında içtihat aykırılığı bulunup bulunmadığı ve içtihadı birleştirme yoluna gidilmesine gerek olup olmadığı yönü üzerinde durulmuştur. Onbeşinci Hukuk Dairesinin 12/11/1973 gün ve 68/212; 12/11/1973 gün ve 145/222; 28/12/1973 gün ve 379/425 sayılı kararlarında, "Yargıtay'ın hakem kararları yönünden mahkeme kararlarında olduğu gibi maddi veya şekli hukuk açısından ve hakka aykırı düşen yönlerden geniş bir temyiz inceleme yetkisine sahip olmadığı" kabul edilmiş; 26/2/1985 gün ve 4288/652; 15/6/1989 gün ve 1023/2841 sayılı kararlarda ise, "Hakem sözleşmesi veya şartında; Türk Maddi Hukukunun uygulanması kabul edilmiş ise, hakemlerin bununla bağlı oldukları ve buna uyulup uyulmadığı hususunun temyiz konusu yapılabileceği" benimsenmiştir. Özet olarak değinilen bu kararlardan ilk üçünde, Usul Yasasının 533 üncü maddesine göre hakem kararlarının temyizi yönünden özel ve sınırlı bir düzenlemenin getirildiği benimsendiği halde, diğer kararlarda, eğer hakem sözleşmesi veya şartında, "Hakemlerin, taraflar arasındaki uyuşmazlığı maddi Hukuk kurallarına göre çözümleyecekleri" öngörülmüş ise, hakemlerin mad...